23.03.2021
Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΔΩΝ- ΕΜΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Με την αφορμή των  200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση, είναι δύσκολο να μην στραφούμε με εκείνο το κομμάτι της ιστορίας της περιοχής μας, και πάλι ένδοξο και καθοριστικό. H περιοχή της Μάνης, καθ’όλη την Τουρκοκρατία κατάφερε να μείνει απόρθητη και αποτελούσε φόβο και τρόμο για τους Τούρκους. Το γόητρο των κατοίκων, η αυτοδυναμία του τόπου και το πρόσφορο έδαφος καθιστούσε τον τόπο ιδανικό ορμητήριο και καταφύγιο. Πολλοί Μανιάτες, καπετανέοι και αρχηγοί, όπως και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, έσπευσαν να μυηθούν στη Φιλική Εταιρία και έπαιξαν ενεργό ρόλο κατά την Επανάσταση.

17 Μαρτίου 1821 ήταν όταν όλοι οι οπλαρχηγοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της σημερινής Αρεόπολης, και στη θέση «Κοτρώνι» ύψωσαν σημαία που έγραφε «Νίκη ή Θάνατος», και όχι «Ελευθερία» γιατί η Μάνη θεωρούνταν πάντα ελεύθερη.

Στη κορυφή του λόφου Πετροβούνι δεσπόζει σήμερα αγέρωχος ο πύργος των Καπετανάκηδων (ή Κάστρο των Καπετανάκηδων). Πρόκειται για ένα φρουριακό συγκρότημα που στην ουσία αποτελεί μια σύνθετη εξέλιξη του κλασικού Μανιάτικου πύργου. Χτίστηκε από τον Γεωργάκη Καπετανάκη, έναν από τους 14 καπετάνιους της Μάνης. Ο Πύργος ανήκε λοιπόν στην ομώνυμη οικογένεια, από τις τάξεις της οποίας αναδείχθηκαν σπουδαίοι οπλαρχηγοί που διακρίθηκαν κατά την Επανάσταση. Στο Πετροβούνι έβρισκε φιλοξενία επίσης ο διάσημος κλεφτοαρματωλός Ζαχαρίας ο Μπαρμπιτσιώτης. Στα πρώτα χρόνια της Εθνεγερσίας το Πετροβούνι δεν είχε και μεγάλη στρατιωτική αξία. Όταν όμως το Μάιο του 1825, που ο Ιμπραήμ πήρε την Καλαμάτα, το Αλμυρό, τους Μύλους και έφθασε μέχρι τη Μικρή Μαντινεία, φάνηκε η χρησιμότητα του Κάστρου. Εκεί στο Πετροβούνι συγκεντρώθηκαν οι Καπεταναίοι της Μάνης και της Μεσσηνίας καθώς και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Έγινε λοιπόν κέντρο ανεφοδιασμού των υπερασπιστών και δεν τόλμησαν ποτέ να το λεηλατήσουν οι Τούρκοι.

Ο Πύργος εκτείνεται σε τρεις ορόφους. Στα δεξιά υπάρχει ο κύριος πύργος, ο οποίος έχει πιάτο θέα όλον τον Μεσσηνιακό κόλπο. Στα αριστερά υπάρχει ένας μικρότερος πύργος και δίπλα του ένα εκκλησάκι, αυτό του Προφήτη Ηλία, που όπως φαίνεται αποτέλεσε τον ιδιωτικό ναό της οικογένειας των Καπετανάκηδων.

Διατηρείται σε καλή κατάσταση μετά από τόσα χρόνια και είναι εύκολα επισκέψιμος από το κοινό. Αποτελεί ένα από τα πολλά αξιοθέατα, ιστορικής σημασίας, που οφείλει κάποιος να επισκεφθεί στη Δυτική Μάνη. Αντίστοιχα, οι Καπετανάκηδες έχτισαν ακόμα έναν πύργο, αυτόν στους Μύλους, κοντά στην παραλιακή Μικρή Μαντίνεια.

 

Όπως ο Ταύγετος, έτσι και ολόκληρη η περιοχή της Δυτικής Μάνης αποτελεί ένα μονοπάτι που ενώνει το παρελθόν μας- ακόμη και το πολύ μακρινό- με το παρελθόν και το μέλλον μας. Οι διαδρομές που κάνουμε εδώ, είναι γεμάτες ιστορία, με ίχνη που αφηγούνται τον τρόπο που έζησαν, πάλεψαν, ονειρεύτηκαν και πέθαναν αυτοί που έμεναν εδώ, πριν από εμάς.